Komu Kebaba?

W ostatnią sobotę w domu seniora, w którym jestem rehabilitantem, dzieci z pobliskiego gimnazjum zorganizowały specjalne przedstawienie dla seniorów z naszego domu. Oprócz dzieci, seniorów, nauczycieli i personelu licznie zjawili się na nim rodziny osób starszych. Przedstawienie okazało się nowoczesną formą jasełek. Nowoczesną – ponieważ była to alternatywna wersja ewangelicznej historii o narodzeniu Jezusa. W tej historii Maryja wcale nie miała ochotę rodzić w biednym żłobie, a trzej królowie zamiast do Betlejem trafili całkiem gdzie indziej. Ale nie chcę w tym miejscu mówić o samym przedstawieniu, ale o podejściu naszych seniorów do niego. Muszę przyznać, że bardzo wiele osób, które zamieszkuje nasz dom seniora nie cieszy się zbyt dobrą formą zarówno psychiczną, jak i fizyczną. Wielu seniorów cierpi na poważne schorzenia, które uniemożliwiają im normalne funkcjonowanie. Także ich samopoczucie psychiczne pozostawia dużo do życzenia. Wielu z nich jest apatycznych i zamkniętych w sobie. I nie ma się, co dziwić. Mimo naszych najlepszych starań dom seniora nie zastąpi przecież prawdziwej rodziny. Jakież więc było moje zdziwienie, gdy okazało się, że organizowaniu występów młodych artystów włączyli się wszyscy, którym pozwalało na to zdrowie. Seniorzy aktywnie uczestniczyli w budowaniu sceny. Razem z kucharzami przygotowali także poczęstunek dla dzieci i zgromadzonych na przedstawieniu gości. A w czasie sztuki nagradzali młodzież brawami, nawet gdy w kilku momentach młodzi aktorzy zapomnieli tekstu. Wydaje się więc, że włączenie do opieki nad osobami starszych zainteresowane tym dzieci czy młodzież to bardzo dobry pomysł. Korzyści czerpią z tego zarówno dzieci, jak i seniorzy. Zresztą widać już coraz większą tendencje do takich akcji. Pewien dom seniora Warszawa cyklicznie organizuje takie spotkania nawet z przedszkolakami. Ostatnio doszły mnie słuchy, że podobnie robi dom seniora Kraków. Czyżby więc łączenie pokoleń miało zbawienny wpływ? Wszystko wskazuje, że, przynajmniej na linii seniorzy-dzieci, tak.